Αρχική Η Λεξαριθμική Θεωρία

Επισκέπτες

991592
ΣήμεραΣήμερα35
ΜήναςΜήνας1688
ΣύνολοΣύνολο991592

Τελευταία Ενημέρωση
Τρίτη, 20 Ιούνιος 2017 11:43

Η ΛΕΞΑΡΙΘΜΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΚΟΣΜΑ ΜΙΛΤ. ΜΑΡΚΑΤΟΥ ΤΟ ΕΤΟΣ 1976 (ΤΕΙ ΛΑΡΙΣΗΣ) PDF Εκτύπωση E-mail
Κυριακή, 31 Ιανουάριος 2010 16:46

 

   ⇒ Η Λεξαριθμική Θεωρία ιδρύθη υπό του καθηγητού Κοσμά Μιλτ. Μαρκάτου και ανεκοινώθη υπό μορφήν διαλέξεως το έτος 1976 εις το Τεχνολογικόν Εκπαιδευτικόν Ίδρυμα (ΤΕΙ) Λαρίσης (βλέπε εν τη παρούση ιστοσελίδι "Διαλέξεις", "ΘΕΩΡΙΑ ΙΣΟΨΗΦΩΝ ΛΕΞΕΩΝ" και "ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΓΝΩΜΙΚΩΝ, ΟΡΙΣΜΩΝ ΚΑΙ ΕΝΝΟΙΩΝ" (έτος 1976).

   ⇒ Οι δύο διαλέξεις έχουν κατατεθεί εις Συμβολαιογραφείον της πόλεως Λαρίσης.

   ⇒ Εδημοσιεύθη υπό συνοπτικήν μορφήν εις το Α΄ τεύχος του υπ' εμού εκδιδομένου περιοδικού ΠΑ.Μ.Μ.Ε.ΓΑΣ (ΠΑγκόσμιος Μαθηματική Μελέτη Ελληνικής ΓλώσσΑΣ) (1979-1980) (βλέπε εν τη παρούση ιστοσελίδι "Εκδόσεις").

   ⇒ Εφηρμόσθη επί της δομής της Ελληνικής Γλώσσης εις το βιβλίον μου "ΚΟΣΜΟΣ, ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΓΛΩΣΣΑ - Πορίσματα Λεξαριθμικής Θεωρίας"

        (βλέπε εν τη παρούση ιστοσελίδι "Εκδόσεις").

   ⇒ Ανεπτύχθη σχεδόν εις όλον της το εύρος εις το σύγγραμμά μου "Η Γλώσσα των Γλωσσών - Η Λεξαριθμική Θεωρία" (1989).(βλέπε εν τη παρούση ιστοσελίδι "Εκδόσεις").

   ⇒ Εφαρμόζεται εις κάθε έκδοσίν μου (από του έτους 1987).

 

 

 

 

   Η Λεξαριθμική Θεωρία

   Τί είναι και πού βασίζεται !

   Λεξαριθμική Θεωρία είναι το κοσμικόν σύστημα, το οποίον διά της Ελληνικής Γλώσσης, όχι μόνον ερμηνεύει τον Κόσμον, το Σύμπαν και κάθε δραστηριότητα αυτού, αλλά παράγει γνώσεις και την Γνώσιν, οριακώς, κατ' αξιωματικόν τρόπον και ανεξαρτήτως τού χρόνου.

   Η Θεωρία βασίζεται εiς το Αλφαριθμητικόν Συστήμα των Ελλήνων, επί του οποίου εθεμελιώθησαν τα Μαθηματικά, ακολούθως δε και εξ αυτών - διά της εννοίας τής αποδείξεως - εθεμελιώθη πάσα επιστήμη :

 

α=1 β=2 γ=3 δ=4 ε=5 Ϝ ζ=7 η=8 θ=9
ι= 10 κ=20 λ=30 μ=40 ν=50 ξ=60 ο=70 π=80 Ϙ
ρ=100 σ=200 τ=300 υ=400 φ=500 χ=600 ψ=700 ω=800 Ϡ

 

   Η Λεξαριθμική Θεωρία, ως αξιωματική, δομείται επί αιτημάτων, αξιωμάτων και ορισμών, οικοδομείται δε (αναπτύσσεται αξιωματικώς) επί σχέσεων :

   Αίτημα 1ον

   Κάθε στοιχείον α, β, γ, ..., ω  είναι  και ποσότης (αριθμός, αλφάριθμος) και ποιότης (φθόγγος,φωνή).

 

alt

   Αίτημα 2ον
   Όνομα είναι η εγγράμματος μορφή τού όντος.

   Το όν «κόσμος» (παριστώμενον διά της σφαίρας), η έννοια, δηλαδή, αυτή καθ' αυτήν, απεικονίζεται εις την εγγράμματον μορφήν κόσμος, αποτελουμένην εκ των στοιχείων κ,ο,σ,μ,ο,ς  υπ' αυτήν την διάταξιν :

alt

   Ορισμός

   Εις κάθε εγγράμματον μορφήν αντιστοιχεί το άθροισμα των εναρίθμων στοιχείων της, κατά το Αλφαριθμητικόν Σύστημα των Ελλήνων, ο Λεξάριθμος:

αβγ...ω ===> α+β+γ+...+ω
(εγγράμματος μορφή)   λεξάριθμος
  • κόσμος = κ20ο70σ200μ40ο70ς200 = 20+70+200+40+70+200 = 600
  • δέκατος = δ4ε5κ20α1τ300ο70ς200 = 4+5+20+1+300+70+200 = 600
  • αριθμός = α1ρ100ι10θ9μ10ο70ς200 = 1+100+10+9+40+70+200 = 430
  • καθολικός = κ20α1θ9ο70λ30ι10κ20ο70 ς200= 20+1+9+70+30+10+20+70+200 = 430

   Αίτημα 3ον

   Κάθε λεξαριθμική σχέσις δύο ή περισσοτέρων λέξεων με φυσικήν σημασίαν (των σημαινόντων), θεωρουμένων ως αριθμών λεξαρίθμων, είναι και εννοιολογική μεταξύ τών απεικονιζομένων εις αυτάς όντων (των σημαινομένων).

 

ΤΡΙΓΩΝΑ = ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ
1264   1264
Λεξαριθμική Σχέσις
 
alt
   Η Γεωμετρία (γέα, μετρείν), ως επιστήμη, γεωμετρεί, δηλαδή μετρεί την γήν (γέαν ή γαίαν) διά των  τριγώνων.
   Τα ονόματα ή αι λέξεις  τρίγωνα και γεωμετρία ισοψηφούν, δηλαδή το  άθροισμα των στοιχείων εκάστης δίδει τον αυτόν λεξάριθμον, 1264.
   Αυτό εκφράζει την λεξαριθμικήν σχέσιν, η οποία εδώ είναι ισότης.
⇒ Δύναται να λεχθή ότι το τρίγωνον είναι η μονάς τής Γεωμετρίας.
γέα
Εννοιολογική σχέσις

 

   Κατά το 3ον Αίτημα, η λεξαριθμική ισότης συνεπάγεται και την σημασιολογικήν, ότι δηλαδή, υφίσταται και εννοιολογική σχέσις μεταξύ τών δύο εννοιών. Πράγματι αι έννοιαι συνδέονται αρρήκτως, η έννοια της Γεωμετρίας απορρέει εκ της εννοίας τού τριγώνου : Αυτό εκφράζει την εννοιολογικήν σχέσιν, ήτις εδώ επαληθεύεται.
   ⇒ Ώστε πάσα λεξαριθμική ισότης πρέπει να συνεπάγεται και «εννοιολογικήν ισότητα», εάν η Λεξαριθμική Θεωρία είναι συνεπής, η οποία συνίσταται είς την τομήν των δύο εννοιών..

 

   Αξίωμα 1ον
   Κάθε λέξις έχει ή λαμβάνει συναρτήσει τού χρόνου μίαν ή περισσοτέρας Διαχρονικάς Σημασίας (Δ.Σ.), αι οποίαι δεν είναι ξέναι μεταξύ των, αλλά ανάγονται εις την αυτήν πρωτότυπον σημασίαν ως τομήν των, την Κοσμικήν Σημασίαν (Κ.Σ.).

 

alt
Υπόδειγμα - Κοσμική Σημασία (ΚΣ)

Γλώσσα ⇒: Μέσον επικοινωνίας δύο όντων
ΔΣ1 ==>  'Οργανον του σώματος.
ΔΣ2 ==>  Όργανον του λόγου.
ΔΣ3 ==>  Όργανον του υποδήματος.
ΔΣ4 ==>  Ομαλή ξηρά εντός της θαλάσσης.
ΔΣ5 ==>  Γλώσσα τού αυλού.
 

   Εννοιολογική σχέσις μεταξύ τής Κοσμικής
Σημασίας (ΚΣ) τής λέξεως γλώσσα και των διαχρονικών
σημασιών της (ΔΣ1,ΔΣ2,ΔΣ3,ΔΣ4,ΔΣ5).

  

   Αξίωμα 2ον
   Εις κάθε ισόψηφον ομάδα αι Κοσμικαί Σημασίαι επίσης δεν είναι ξέναι μεταξύ των, αλλά ανάγονται εις την αυτήν πρότυπον σημασίαν, την Λεξαρχήν (Λ), ως τομήν των:

 

alt

Υπόδειγμα
ΚΣ1 ⇒βάβαξ (66): κεκράκτης, παγιδευτής.
ΚΣ2 ⇒διάβημα (66): βήμα εις το πέραν.
ΚΣ3 ⇒ζημία  (66): βλάβη, ποινή.
ΚΣ4 ⇒ήθημα (66): το διυλισμένον.
ΚΣ5 ⇒ίζημα  (66): το κατακάθισμα.
ΚΣ6 ⇒κήλη (66): πρήξιμον, καταίβασμα.
 

 

Λεξαρχή ⇒Η μονόδρομος κίνησις του όντος.

 
Σχέσις τής Λεξάρχης (Λ) και των Κοσμικών Σημασιών της (ΚΣ)
 
alt
Ο γαλαξίας της Ελληνικής Γλώσσης

   Ισόψηφος ομάς, αποτελουμένη εκ  τριών Κοσμικών Σημασιών (ΚΣ) μετά των  Διαχρονικών Σημασιών των (ΔΣ) και της Λεξάρχης  των (Λ) ως τομήν των.

   Τό Σύστημα αυτό ονομάζεται Λεξίας και αισθητοποιείται διά του Γαλαξίου, όπου το νοητόν κέντρον τού γαλαξίου είναι η Λεξάρχη τού Λεξίου ή της Ισοψήφου Ομάδος, ήλιοι είναι αι Κοσμικαί Σημασίαι και πλανήται είναι αι Διαχρονικαί Σημασίαι.

  

   Αίτημα 2Α
   Εάν δύο ή περισσότεραι λέξεις είναι λεξαριθμικώς ίσαι ή ισόψηφοι, τότε τα απεικονιζόμενα εις αυτάς όντα ανήκουν εν τώ Είναι (Ε), το δυνάμει υπάρχειν.

 

 
alt
 
Το Σύμπαν Σ μετά των τριών συστατικών μερών του Ε, Γ και Κ

 

   Ε : Το Είναι (το δυνάμει υπάρχειν, το αδιαμόρφωτον μέρος τού Σύμπαντος.
   Γ : Το Γίγνεσθαι (το ενεργεία υπάρχειν),το διαμορφούμενον μέρος τού Σύμπαντος.
   Κ : Ο Κόσμος, (το εν πραγματικότητι υπάρχειν), το διαμορφωμένον μέρος τού Σύμπαντος (Σ).

  

   Ορισμοί

   Γνωμονική Ακολουθία (ή γενεαλογικόν δένδρον εννοιών):

   Είναι μία ακολουθία φυσικών αριθμών (ακεραίων και θετικών) με την ιδιότητα κάθε μέλος της από τού τρίτου και πέραν να ισούται με το άθροισμα των δύο προηγουμένων.

   Μία τοιαύτη ακολουθία παράγεται τή βοηθεία τού Μαθηματικού Αλγορίθμου τής Λεξαριθμικής Θεωρίας, δοθέντος ενός φυσικού αριθμού 1, 2, 3,..., 4200.

   Ο αλγόριθμος βασίζεται εις την ακολουθίαν Fibonacci (την Φυσικήν Γνωμονικήν Ακολουθίαν τών Ελλήνων )

   1, 1, 2, 3, 5, 8,13, 21, 34, 55, 89, 144, 233, 377, 610, ...

 

   Λεξαριθμική Γνωμονική Ακολουθία :

   Είναι μία ακολουθία Λεξαρίθμων ή λέξεων, θεωρουμένων ως αριθμών, κατά την οποίαν εκάστη λέξις ισούται με το άθροισμα των δύο προηγουμένων λέξεων από τού τρίτου και πέραν.

   Το Άρθρον   

   Το στοιχείον α είναι (λεξαριθμικώς) το ελάχιστον άρθρον.

   Τό άρθρον (ο, η, το) είναι διττόν, δυϊκόν, και θετικόν ή αθροιστικόν και αρνητικόν ή στερητικόν.      

   Επομένως υφίσταται εννοιολογική διάστασις μεταξύ τής ανάρθρου λέξεως (άνευ άρθρου) και της ενάρθρου (μετά του άρθρου).   

   Το άναρθρον όνομα (απλούν όνομα, λέξις) απεικονίζει το αδιάμορφωτον όν και ως εκ τούτου ανήκει εις το Είναι (το δυνάμει υπάρχειν).

   Το έναρθρον όνομα (απλούν όνομα, λέξις) απεικονίζει το διαμορφούμενον όν και ως εκ τούτου ανήκει εις το Γίγνεσθαι (το ενεργεία υπάρχειν).

   Το διαμορφούμενον όν εν καιρώ λαμβάνει την μεγίστην ανάπτυξίν του και γίνεται διαμορφωμένον όν, οπότε αυτό ανήκει πλέον εις τον Κόσμον.

 

   Όπως ο αριθμός, ούτω και το άρθρον αρθροί, συνδέει δύο πράγματα ούτως ώστε αυτά να ευρίσκωνται εν δυναμική ισορροπία (αρμονία).

   Ιδιαιτέρως το άρθρον αρθροί αμφιδρόμως το άναρθρον όνομα εν τώ νοητώ κόσμω (το Είναι) μετά του ενάρθρου ονόματος εν τώ πραγματικώ και αδιατάκτω κόσμω (το Γίγνεσθαι) καθώς και εν τώ διατακτώ κόσμω (ο Κόσμος).

   Το άναρθρον όν είναι η στοιχειώδης μορφή τού ενάρθρου όντος (το όν του οποίου η εγγράμματος μορφή (όνομα ή λέξις) είναι άναρθρος ή έναρθρος).

   Η στοιχειώδης και έναρθρος μορφή (είδος) έχει την φυσικήν τάσιν ν' αθροίζεται, να συσσωρεύεται προς δημιουργίαν, σύνθεσιν και διαμόρφωσιν της γενικής και ανάρθρου μορφής (γένος).

 
alt
 
Η εννοιολογική σχέσις μεταξύ ανάρθρου και ενάρθρου εννοίας

 

 

   Υποδείγματα
   Η έννοια δυνατός αντιπροσωπεύει το γένος, ενώ η μεν έννοια ο δυνατός εκπροσωπεί το είδος ή δε έννοια αδύνατος εκφράζει τον στοιχειώδη δυνατόν, το υποείδος:

 

 
alt
Η σχέσις μεταξύ γένους, είδους και υποείδους εννοίας
 

 

   Ο Αθροιστικός Νόμος

   Το άναρθρον και έναρθρον όν, ενώ δεν ταυτίζονται, συνδέονται διά του Αθροιστικού Νόμου τής Λεξαριθμικής Θεωρίας, όστις διατυπούται ως εξής:

   Μέγα άθροισμα και υπό συνθήκας στερητικών ή αρνητικών μορφών τού όντος (είδη ή υποείδη) ισοδυναμεί ή και ταυτίζεται οριακώς με το ίδιον το όν εν τή ανάρθρω μορφή του (γένος).

  

   Υποδείγματα

   Δυνατός και αδύνατος

 

alt
Τα ανθρώπινα άτομα
εν διαιρέσει
Τα ανθρώπινα άτομα
εν ενώσει
Διαίρει και Βασίλευε Εν τή Ενώσει η Ισχύς

 

 

   Άτομον και τομόν

alt
το άτομον
το τομόν
Η διάσπασις του ατόμου τής ύλης εις τα στοιχεία του
(πρωτόνια και ηλεκτρόνια) και υποστοιχεία του.
Η εκλυομένη πυρηνική ενέργεια

 

Αίτημα Β

Εάν τρεις ή περισσότεραι λέξεις ανήκουν εις Γνωμονικήν Ακολουθίαν, τότε τα απεικονιζόμενα όντα  είναι όμοια, ως ανήκοντα εν τή αυτή διαλεκτική μεταβολή.

  • Η Γνωμονική Ακολουθία ακολουθεί τον Νόμον Ομοιότητος Των Όντων, κατά τον οποίον το όν κατά φύσιν μεταβάλλεται εν ομοιότητι, αλλάζον μορφήν μόνον.
  • Αισθητοποίησις του Νόμου δύναται να γίνη με μίαν ακολουθίαν απογόνων εκ του αυτού γεννήτορος :  π.χ.,  ... προπάπους, παπούς, πατήρ, υιός, εγγονός, δυσέγγονος,...
  • Η Αισθητοποίησις γίνεται ακριβής εις μίαν Ακολουθίαν Ομοίων Τριγώνων, ιδίως εις εκείνην, ήτις παράγεται δι' εφαρμογής τού Νόμου τού Γνώμονος, διατυπωθέντος υπό του μαθηματικού Ήρωνος της Αλεξανδρείας.
  • Φυσικός Γνώμων δημιουργείται εις το κανονικόν πεντάγωνον:  Δύο τοιούτοι διαμορφούνται εκατέρωθεν του χρυσού τριγώνου, το οποίον σχηματίζεται εκ της τομής των τριών διαγωνίων, των μεν δύο αγομένων εκ της αυτής κορυφής, της δε τρίτης αγομένης  εκ των εκατέρωθεν αυτής κορυφών τού πενταγώνου.
  • Το χρυσούν τρίγωνον είναι ισοσκελές (γωνίαι 72o, 72o, 36o ) και μοναδικόν.
  • Αι δύο διαγώνιοι διαιρούν την τρίτην δις (από αριστερά και από δεξιά του χρυσού τριγώνου) εις Άκρον Και Μέσον Λόγον (Χρυσήν Τομήν).
  • Η εξίσωσις του άκρου και μέσου λόγου (της χρυσής τομής),  χ2 =  χ+1, αναδύεται κατά φυσικόν τρόπον, η λύσις της οποίας είναι ο Χρυσούς Αριθμός,  Φ=(1+V¯5)/2=1,6180339...
  • Ο Χρυσούς αριθμός ικανοποιεί την ισότητα Φ2 = Φ+1, ήτις είναι μοναδική.
  • Ο λόγος τών δύο πλευρών (μεγαλυτέρας προς μικροτέραν) τού χρυσού τριγώνου είναι Φ.
  • Ο νόμος της ομοιότητος των όντων οφείλεται εις τον άκρον και μέσον λόγον Φ.
  • Με αφετηρίαν το χρυσούν τρίγωνον αναπτύσσεται και προς τα αριστερά και προς τα δεξιά μία Φυσική Γνωμονική Ακολουθία Ομοίων Τριγώνων, (αριστερόστροφος και δεξιόστροφος, αντιστοίχως), επ' άπειρον (και προς το εξωτερικόν και προς το εσωτερικόν).
  • Όλα τα όμοια τρίγωνα είναι βεβαίως χρυσά τρίγωνα, αλλάζοντα μόνον μέγεθος και θέσιν (περιστροφή).
  • Εκάστη ακολουθία πλευρών - εάν ορισθή μία μονάς διά την βάσιν τού αρχικού τριγώνου (π.χ., η μονάς) -  είναι γνωμονική:
    • Μικρή πλευρά : 1, Φ, 1+Φ, 1+2Φ, 2+3Φ, 3+5Φ, 5+8Φ, 8+13Φ,...
    • Μεγάλη πλευρά : Φ, 1+Φ, 1+2Φ, 2+3Φ, 3+5Φ, 5+8Φ, 8+13Φ,...
  • Εκ των εξωτερικών κορυφών τών τριγώνων αυτής τής ακολουθίας διέρχεται μία σπείρα, η οποία, ως λογαριθμική, είναι μοναδική.
  • Αισθητοποίησις της λογαριθμικής σπείρας συναντάται εις θαλάσσιον κοχλίαν, εις χερσαίον κοχλίαν (κάθε τομή δι' ενός επιπέδου δίδει σχεδόν την Μαθηματικήν Λογαριθμικήν Σπείραν).
  • Άπαντα τα όντα, εις τον μικρόκοσμον (άτομον, γενετικός κώδιξ) και εις τον μεγάκοσμον (σύμπαν, κόσμος, γαλαξίαι, μουσική, φύσις : ύδωρ, φυλοταξία), προφανώς ή αφανώς, ενεργεία ή δυνάμει, ακολουθούν τον άκρον και μέσον λόγον και την λογαριθμικήν σπείραν, υποκείμενα εις τον Παγκόσμιον Γνωμονικόν Νόμον Τής Ομοιότητος.
  • Τόσον εν τή ακολουθία τών ομοίων τριγώνων ή Γνωμόνων (εκφράζουσα την ασυνέχειαν του όντος) όσον και εν τή λογαριθμική σπείρα (εκφράζουσα την συνέχειαν του όντος), το όν παραμένει πάντα το αυτό :
    Πάν Έν Είναι Και Αεί Ρεί !

Έκαστον όμοιον και χρυσούν τρίγωνον (από του δευτέρου και πέραν), ανεξαρτήτως μεγέθους και θέσεως εν τή ακολουθία, δύναται διά σμικρύνσεως, μεταφοράς και περιστροφής να ταυτισθή μετά  του  αρχικού τριγώνου (ομοίως, αναλόγως  και αντιστρόφως), εάν ληφθή οιονδήποτε τρίγωνον (τυχαίον τρίγωνον της ακολουθίας).

  • Αισθητοποίει το όν ή ταύτιζε αυτό διά ή μετά του αρχικού χρυσού τριγώνου :
    Ενώ φαίνεται ότι το όν λαμβάνει απείρους μορφάς εν τώ διαρκεί Γίγνεσθαι, άπασαι αι μορφαί αυταί ανάγονται εις μίαν, εις την αρχικήν, είναι μία, λόγω τού Νόμου Τής Ομοιότητος.
alt
Η Ακολουθία τών Γνωμόνων καθ' Ήρωνα
ή τών Ομοίων Τριγώνων (ω=36ο)

 

Τελευταία Ενημέρωση στις Πέμπτη, 15 Αύγουστος 2013 20:29
 
ΚΟΣΜΑΣ ΜΙΛΤ. ΜΑΡΚΑΤΟΣ
ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ (ΤΕΙ)
Παλαιολόγου 9 - 412 23 Λάρισα
Τηλ: 6974 31 91 31
Η.Δ: kmmarkatos@gmail.com
Ιστοσελίς: www.hellenes-markatos.gr