Αρχική Άρθρα Η ΛΕΞΑΡΙΘΜΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΩΣ ΟΡΓΑΝΟΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ, ΜΑΘΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΓΝΩΣΕΩΣ - ΕΛΛΑΣ ΑΘΕΣΜΙΑΣ ΧΩΡΑ

Επισκέπτες

1072074
ΣήμεραΣήμερα51
ΜήναςΜήνας920
ΣύνολοΣύνολο1072074

Τελευταία Ενημέρωση
Παρασκευή, 07 Δεκέμβριος 2018 14:02

Η ΛΕΞΑΡΙΘΜΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΩΣ ΟΡΓΑΝΟΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ, ΜΑΘΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΓΝΩΣΕΩΣ - ΕΛΛΑΣ ΑΘΕΣΜΙΑΣ ΧΩΡΑ PDF Εκτύπωση E-mail
Δευτέρα, 25 Φεβρουάριος 2013 00:36

 

 

Η ΛΕΞΑΡΙΘΜΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ1,2
 
ΩΣ ΟΡΓΑΝΟΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ, ΜΑΘΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΓΝΩΣΕΩΣ
Ελλάς αθεσμίας χώρα!
υπό Κοσμά Μιλτ. Μαρκάτου, καθηγητού ΤΕΙ,
ιδρυτού της Λεξαριθμικής θεωρίας* (ΤΕΙ Λαρίσης, 1976)
 
Εδημ. στην εφημ. Λαρίσης "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ", 26/02/2013
 
Η τομή τών εννοιών, ο κοινός τόπος τών (ισοψήφων λέξεων*) Ελλάς και αθεσμία εἶναι λεξαριθμικόν γεγονός - η φύση τού οποίου ερευνάται δια της Λεξαριθμικής θεωρίας. Επειδή όμως η Ελλάς, ως χώρα, αναφέρεται και στους κατοίκους της, τους Έλληνες, συνεπάγονται τα εξής: Ο Έλλην είναι φύσει άθεσμος (άνομος, παράνομος, έκνομος), δηλαδή ακόλουθος της αθεσμίας (ανομίας, παρανομίας, εκνομίας) σε κάθε εκδήλωσή του. Η «αθεσμία τῆς Ελλάδος»οφείλεται στον αθέσμιον τρόπον, αναδύσεως της Αιγαιϊδος εκ της θαλάσσης, η οποία σταδιακά διεμόρφωνε και διεμόρφωσε τελικά τήν σημερινήν χώραν και τούς κατοικούντες αυτήν. Δηλαδή συμπεραίνεται ότι η δημιουργία της Ελλάδος δεν ακολούθησε τον θεσμόν, τον νόμον της ορθοδόξου γεωλογικής μεταβολής.
Έτσι άθεσμος, αθέσμιος η Ελλάς, άθεσμος, αθέσμιος και ο γεννηθείς σε αυτήν την γην έλλογος άνθρωπος, ο Έλλην.
 
 

alt

 

Οι έννοιες των ισοψήφων λέξεων Ελλάς και αθεσμία ((Ε+λ+λ++ς=266 και α+θ+ε+σ+μ-++=266) τέμνονται, δηλαδή έχουν έναν κοινόν τόπον (όπως η κοινή τομή δύο κύκλων). Δια να έχουμε όμως το δικαίωμα να λάβουμε την τομήν δύο περισσοτέρων εννοιν, πρέπει νά δείξουμε ότι αυτές νήκουν στο ίδιον γένος εννοίας, υπό στενήν έννοιαν (π.χ., ΑΓΑΘΟΣ=ΑΓΙΟΣ ) ή και υπό ευρείαν έννοιαν (π.χ., η παρούσα περίπτωση).
   Τό Ελλάς, πρώτα πόλη της Θεσσαλίας, ιδρυθείσα υπό του Έλληνος, κατόπιν άπαν εκείνο το μέρος της Θεσσαλίας (Φθιώτις), στο οποίον κατοικούσαν οι Μυρμηδόνες, μετά η Βορεία ή Στερεά Ελλάς εν αντιθέσει προς την Πελοπόννησον, ύστερα το κύριον όνομα της Ελληνικής γης από της Πελοποννήσου μέχρι της Ηπείρου και Θεσσαλίας (συμπεριλαμβανομένης της Μακεδονίας (Στράβων: Έστιν ουν Ελλάς και Μακεδονία) και της Θράκης). Συχνά τό όνομα εχρησιμοποιείτο περιληπτικώς αντί τού Έλληνες (ως γενικόν όνομα), περιλαμβάνον πάσες τίς υπό των Ελλήνων κατοικούμενες χώρες (Μκρά Ασία, Μέση Ανατολή, Μεγάλη Ελλάς, Ιβυρική Χερσόνησος, Λιβύη (Αφρική), Πόντος ή Μέλας Πόντος ή Άξεινος Πόντος (αφιλόξενος) ή Εύξεινος Πόντος (φιλόξενος) (Μαύρη Θάλασσα) κλπ.): ουθ’ Ελλάς ουτ’ άγλωσσος (ούτε Ελλάς ούτε γή αλλόγλωσσος), Σοφ. Τρ.) [βλέπε Μέγα ΛεξικόντήςΕλληνικής Γλώσσης τών Liddell - Scott– Κωνσταντινίδη]. 
Αλλλά το αθεσμία έχει κοινόν τόπον με το Ελλάς όπως ελεχθη - ως ισοψηφούν με αυτό. Ποία είναι η τομή αυτή, πού αναφέρεται και με τί τρόπον αναφέρεται;
Η λέξη αθεσμία (αθέσμιος, άθεσμος, θεσμός) τελικώς παράγεται εκ του στερητικού α και της λέξεως θεσμός (τίθημι, τίθημαι, θέτω, το τεθέν και ωρισμένον και εθιζόμενον, νόμος, τάξις, διάταξις, κ.α.) και σημαίνει «τήν ανομίαν, την παρανομίαν, την αγνόηση των θεσμών, την ανυπαρξίαν θεσμών, τήν παραβίαση των θεσμών, κλπ,).   έννοια αθεσμία αναφέρεται σε νθρώπους και - στην εξεταζόμενη περπτωση - αναφέρεται στούς Έλληνες, στούς κατοίκους αυτής τής χώρας από της ναδύσεώς της από τα έγκατα της θαλάσσης πρό εκατομμυρίων ετών. Ἀφού το Ελλάς σημαίνει και Έλληνες – όπως ελέχθη – συνεπάγεται ότι ο Έλλην χαρακτηρίζεται εκ της αθεσμίας, και αυτό συμβαίνει από αρχαιοτάτων χρόνων και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Αλλά η αθεσμία αμέσως συνδέεται με την Ελλάδα ως χώρας, ως χερσαίας και νησιωτικής γης και εμμέσως με τούς κατοίκους της, τους Έλληνες. Επομένως, διά να επιτύχουμε την ένταξη των εννοιών Ελλάς και αθεσμία  στο ίδιο γένος, είμαστε υποχρεωμένοι να διευρύνουμε τήν έννοιαν της αθεσμίας ούτως, ώστε αυτή νά δύναται να αναφέρεται και σε πράγματα και, στην εξεταζόμενη περἰπτωση, σε χώρα, στην Ελλάδα. Πώς όμως αυτό μπορεί να γίνει; Να πως περιγράφεται η γένεση της Αιγαιϊδος,η οποία διαμορφώθηκε στη σημερινή χώρα με τον υπέροχον, πλούσιον και μοναδικόν διαμελισμόν, κάθετον και οριζόντιον, και προς όλες τις κατευθύνσεις 3:
   «Φυσικό και γεωγραφικό πλαίσιο
   Σκοπός τής ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ είναι ή εξιστόρηση της δραματικής πο­ρείας τον άνθρωπου στον Ελληνικό Χώρο, από την αρχή τής Προϊστορίας ώς τήν εποχή μας. Κάθε δράμα προϋποθέτει μια σκηνή. Και εδώ σκη­νή υπήρξε ή ελληνική γη, τό ελληνικό περιβάλλον, πού χωρίς αμφιβολία επηρέασαν τήν ιστορική εξέλιξη. Από τήν γη επομένως και τό περιβάλλον, άπό τό φυ­σικό και γεωγραφικό πλαίσιο θα έπρεπε να άρχίση ή Ιστορία για να προχωρήση στον Άνθρωπο και τήν ιστορική του διαδρομή.
   Η γένεση τής Αιγαιΐδος
   Πριν άπό εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια ή ελληνική γή ήταν σκεπασμένη άπό θάλασσα.
   Ή γεωλογική μορφή της άλλαξε πολλές φορές μέχρι σή­μερα και θά άλλάζη συνεχώς και στό μέλλον ακολουθώντας τόν νόμο τής αδιάκοπης μεταβολής, «τά πάντα ρεΐ» τοϋ Ηρα­κλείτου.
   Ό βυθός τής θάλασσας, πού σκέπαζε ολόκληρη τήν ελλη­νική περιοχή, άπό τό Ιόνιο Πέλαγος ώς τήν Μικρά Ασία, πα­ρουσίαζε τότε μιά παράξενη μορφολογική εικόνα. Αυτή ακρι­βώς ή εικόνα, τό ανάγλυφο τοϋ βυθοϋ, υπήρξε ή προϋπόθεση γιά τήν δημιουργία τής σημερινής Ελληνικής Χερσονήσου μέ τις υψηλές κεντρικές της οροσειρές (η έντονη γραφή δική μου)».

 

 

alt

   Ο σεβασμός καί η εφαρμογή των τιθεμένων θεσμών υπό της Πολιτείας σχετίζονται κατ’ άμεσον και άρρηκτον τρόπον με την δημοκρατίαν, η ορθή και αποτελεσματική λειτουργία τής οποίας προσκρούει στην αθέσμιον φύση του Έλληνος. Έτσι, μπορεί να γίνει αποδεκτόν ότι η δημοκρατία, η δύναμη του αριθμού, δεν επινοήθηκε υπό των Ελλήνων δια τους εαυτούς των, αλλά διά τους άλλους. Ο Έλλην δεν εφαρμόζει την έννοιαν της δημοκρατίας στον ενικόν αριθμόν (Δημοκρατία), αλλά στον πληθυντικόν αριθμόν (δημοκρατίες – ο καθείς εφαρμόζει την δική του δημοκρατία). Απόρροια της αθεσμίας είναι και οι μεγάλες - επίσης κατά φύση - αποκλίσεις των πολιτικών κομμάτων (ως αποτελουμένων εξ αθεσμίων πολιτών Ελλήνων), εξ αιτίας των οποίων ουδέποτε μέχρι σήμερον έχει επιτευχθεί η συναίνεση και αποδοχή μακροπροθέσμων αλλά δυναμικών προγραμμάτων (π.χ. εθνική ασφάλεια, εξωτερική πολιτική, οικονομία, παιδεία) δια τό καλόν τής Ελλάδος.

   Εκ των δύο φύσεων του Έλληνος, η μεν αθεσμική συμπεριφορά του αντισταθμίζεται μόνον διά της άμεσης, συνεχούς και αμείλικτης τιμωρίας (δρακόντεια μέτρα, θεσμοί τού Δράκοντος, του πρώτου θεσμοθέτου της πόλεως των Αθηνών), οι δε αποκλίσεις εξομαλύνονται μέ τήν ύπαρξη θεσμοθετημένης Αρχής, εκλεγομένης υπό του λαού (Γερουσία, βασιλεύς, πρόεδρος Δημοκρατίας), η οποία θα καθορίζει τα χρονικά όρια όλων των δημοκρατικών διαδικασιών, πέραν των οποίων (των ορίων) η ίδια η Αρχή θα αποφασίζει:  
   Η ιστορία μας, διδάσκει!
   Το βάραθρον των Αθηναίων και ο καιάδας τών Σπαρτιατών – όπου ερρίπτοντο οι πολιτικοί κακούργοι, πεθαμένοι ή και ζωντανοί -  αντανακλούν την κατά φύση αθεσμία των Ελλήνων, οι δε αποκλίσεις των ελληνικών πόλεων  – κρατών εξωμαλύνθησαν και συνέκλιναν στην ένωσή των υπό τήν μεγαλοφυή προσωπικότητα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
(5) Διευκρινήσεις:
> Κατά τήν (1) σχέση, οι ισόψηφες έννοιες ΑΓΑΘΟΣ και ΑΓΙΟΣ τέμνονται και επομένως ανήκουν στο αυτό γένος εννοίας. Ο κοινός τόπος των είναι η έννοια ΘΕΟΣ, που εδώ ισοψηφεί με αυτές. (ΘΕΟΣ=ΑΓΑΘΟΣ=ΑΓΙΟΣ=284).
   Μερικά πορίσματα:
- Ο Θεός είναι άγιος
- Ο Θεός είναι αγαθός (δύο εκ των ιδιοτήτων του)
> Κατά τήν (2) σχέση, οι έννοιες ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ και ΕΛΛΗΝ είναι όμοιες, διότι το πηλίκον τών αθροισμάτων τών γραμμάτων των (τών λεξαρίθμων των) δίδει μίαν δύναμη της χρυσής τομής Φ (την τρίτην, ΦΦΦ=Φ3), του άκρου και μέσου λόγου Φ. Στην ίδια γνωμονικήν ακολουθίαν – όπως λέγεται εν τη Λεξαριθμική θεωρία – ανήκει και η λέξη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ=843 (τετάρτη δύναμη του Φ ή ΦΦΦΦ=Φ4). Οι τρεις έννοιες ικανοποιούν τον νόμον της Ομοιότητος (χρυσής τομής).
   Μερικά πορίσματα:
- Ο Αλέξανδρος είναι Έλλην (ελληνικής καταγωγής), αμφότεροι ανάγονται στον ίδιον γεννήτορα.
- Ο Έλλην είναι φύσει δημοκρατικός.
> Κατά την (3) σχέση, η έννοια ΟΥΡΑΝΟΣ θεωρείται η στερητική μορφή της εννοίας ΟΛΥΜΠΟΣ, διότι τα αθροίσματα των γραμμάτων των (τών λεξαρίθμων των) διαφέρουν κατά μίαν μονάδα, όπως π.χ., τα αδύνατος και δυνατός. Ο αθροιστικός νόμος χρησιμοποιεί εν συνδυασμώ τήν δύναμη του στερητικού και αθροιστικού Α: ΟΥΡΑΝΟΣ = Α + ΟΛΥΜΠΟΣ = 891.
   Ερμηνεία: Ο ένας ουρανός (τόπου, έθνους, ομοσπονδίας, ηπείρου) στερείται της εννοίας ΟΛΥΜΠΟΣ, άλλα τό οριακόν άθροισμα (όταν όλοι οι ουρανοί ενωθούν και γίνουν ένας ουρανός) εξισώνεται με αυτήν.
   Μερικά πορίσματα:
- Η έννοια ΟΛΥΜΠΟΣ τείναι πρός τον ΟΥΡΑΝΟΝ, όταν όλοι οι ουρανοί της γης ενωθούν σε έναν ουρανόν, όταν όλοι οι άνθρωποι της γης ατενίζουν τον ίδιον ουρανόν.
- Η έννοια ΟΛΥΜΠΟΣ τότε μόνον πληρούται, όταν όλοι οι επί της γης άνθρωποι γίνουν αδέλφια.
>   Κατά την (4) σχέση, ό,τι εννοείται μέ τήν λέξη στον αριθμητήν, ξεκινά από ό,τι εννοιείται στον παρονομαστήν, και ύστερα από έναν κύκλον καταλήγει στόν παρονομαστήν.
   Μερικα πορίσματα:
- Η Ατλαντίς αναδύθηκε εκ της θαλάσσης και ύστερα από μιαν περίοδον κατέληξε στην θάλασσαν, καταβυθίσθηκε (Ατλαντικός Ωκεανός) (Πλάτων: Τίμαιος, Κριτίας).
   Την σχέση (4) ικανοποιεί και το ζεύγος Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ / Η ΔΟΥΛΕΙΑ =2
- Κάθε επανάστασις γεννάται εκ της δουλείας και καταλήγει πάλιν σε δουλείαν, υπό άλλην όμως μορφήν.
 
(1) Κοσμάς Μιλτ. Μαρκάτος: ΠΑΜΜΕΓΑΣ (Παγκόσμιος Μαθηματική Μελέτη Ελληνικής ΓλώσσΑΣ, τεύχος 1ον, Λάρισα 1980.
(2) Κοσμάς Μιλτ. Μαρκάτος:Η Λεξαριθμική Θεωρία – Η Γλώσσα των Γλωσσών, Λάρισα 1989.
(3) Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμος 1ος, Αθήναι 1970.
   Η.Δ.: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
   Ιστοσελίς: www//hellenes-markatos.gr

 

 

 

 

 

 

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 29 Οκτώβριος 2014 09:14
 
ΚΟΣΜΑΣ ΜΙΛΤ. ΜΑΡΚΑΤΟΣ
ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ (ΤΕΙ)
Παλαιολόγου 9 - 412 23 Λάρισα
Τηλ: 6974 31 91 31
Η.Δ: kmmarkatos@gmail.com
Ιστοσελίς: www.hellenes-markatos.gr