Αρχική Εκδόσεις (20)ΤΟ ΑΛΦΑΡΙΘΜΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ

Επισκέπτες

994770
ΣήμεραΣήμερα18
ΜήναςΜήνας1325
ΣύνολοΣύνολο994770

Τελευταία Ενημέρωση
Τρίτη, 20 Ιούνιος 2017 11:43

(20)ΤΟ ΑΛΦΑΡΙΘΜΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ PDF Εκτύπωση E-mail
Σάββατο, 27 Φεβρουάριος 2010 23:20
alt

 

(20)ΤΟ ΑΛΦΑΡΙΘΜΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ
 
   Λακωνική παρουσίασις
   Με την έκδοσιν των δύο λεξικών - Αλφαριθμικού και Ισοψηφικού (εκυκλοφόρησε) - ο καθηγητής Κοσμάς Μαρκάτος, ύστερον από 33 έτη ερεύνης (από το 1976), προσφέρει εις τούς Έλληνας το γένος και την παιδείαν εν πλήρες γραμματικόν καί λεκτικόν υπόβαθρον διά την μελέτην της Ελληνικής Γλώσσης με στόχον την ανάδειξίν της ως πρωτογλώσσης με ακατάμαχητον εργαλείον την Λεξαριθμικήν θεωρίαν, λόγω της αξιωματικής δομή της.
   Πέραν της εφαρμογής της θεωρίας, ο αναγνώστης, παρακολουθών την αντιπαράθεσιν της κλασικής Γλωσσολογίας με την Λεξαριθμικήν, αναφορικά με την διαλεκτικήν μεταβολήν των γραμμάτων και φθόγγων εις όλας τας γλώσσας της υδρογείου (αλφαβητικάς καί εικονικάς), θα διαπιστώνη ότι η Ελληνική Γλώσσα διά της Λεξαριθμικής θεωρίας όχι μόνον συμπληρώνει τούς ευρεθέντας νόμους μεταβολής των - περιορισμένης εμβελείας, αφού αυτοί (οι νόμοι) αφορούν μόνον εις τας λεγομένας ινδοευρωπαϊκάς γλώσσας - αλλά προχωρεί εις την απακατάστασιν των αμφισβητουμένων και επί πλέον φέρει εις φως και όλους τούς άλλους (τούς νόμους), οι οποίοι ισχύουν διαχρονικώς διά πάσαν γλώσσαν, γηίνην ή καί εξωγηίνην (;).
   ⇒Αυτή η διαχρονική και αξιωματική ισχύς της διαλεκτικής μεταβολής γραμμάτων και φθόγγων διά της Λεξαριθμικής θεωρίας, καθιστούν την Ελληνικήν Γλώσσαν τω όντι πρωτογηίνην, γαλαξιακήν καί συμπαντικήν!
 
   ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ
   Αι κατευθύνσεις τού αλφαριθμικού λεξικού
   Το «Αλφαριθμικόν Λεξικόν» κινείται εις δύο κατευθύνσεις:
   Εις την πρώτην κατεύθυνσιν (την Γραμματικήν - από το γράμμα ) - αποτελούσαν και καινοτομίαν - εισέρχεται η «Διαλεκτική τού Αλφαβήτου», δηλαδή η διαδικασία πού δεικνύει το πώς και διατί μεταβάλλονται τα στοιχεία γράμματα - όταν πρόκειται δι’ αλφαβητικάς γλώσσας - ή οι φθόγγοι των - όταν πρόκειται διά μη αλφαβητικάς γλώσσας (τα σύμβολα διά την έκφρασιν των φθόγγων δεν είναι αλφαβητικά, αλλά εικονικά, ιερογλυφικά).
   Εις την δευτέραν (την Λεξικήν ) αυτό λειτουργεί ως συμπληρωματικόν τού «Ισοψηφικού Λεξικού της Ελληνικής Γλώσσης» και επομένως θεωρείται ως συγκλείς διά τούς νοήμονας υπολογιστάς [ίδε: Βιβλ., σελ. 8].    Έτσι τα δύο αυτά λεξικά αποτελούν το πλήρες γραμματικόν και λεξικόν (λεκτικόν) υπόβαθρον διά την μελέτην της δομής της Ελληνικής γλώσσης μέσω της Λεξαριθμικής θεωρίας, αλλά και της Γλωσσολογίας [ ίδε: Βιβλ., σελ. 8].
   Η γραμματική κατεύθυνσις
   Η κλασική Γλωσσολογία [ ίδε Λεξ. 1](1) ονομάζει διαλεκτικήν μεταβολήν, την μεταβολήν των γραμμάτων (γραμματική) εις τας διαφόρους λεγομένας* ινδοευρωπαϊκάς γλώσσας. Το διαλεκτική όμως είναι μία από τας θεμελιώδεις εννοίας της Λεξαριθμικής θεωρίας, συνδεομένης με την ομοίαν μεταβολήν. Αι δύο σημασίαι τέμνονται: η σημασία της λέξεως διαλεκτική, κατά την κλασικήν Γλωσσολογίαν μεγιστοποιείται (γίνεται ακριβής), όταν τα γράμματα (α, β, ..., Ϝ**, ζ, η, θ / ι, κ, ..., Ϟ** / ρ, σ, ..., Ϡ** τού αλφαβήτου, θεωρούμενα ως αλφάριθμοι (αριθμοί: 1, 2,...,9 / 10, 20,...,90 / 100, 200,...,900), αντιστοίχως, ικανοποιούν την ομοίαν μεταβολήν, δηλαδή είναι μέλη τού ιδίου γενεαλογικού δένδρου, επομένως καί ό,τι απεικονίζεται εις αυτούς (αι έννοιαι) είναι όμοιαι μορφαί και συνεπώς η μία μορφή (το έν γράμμα) δύναται να μετασχηματίζεται (μεταβάλλεται) εις την άλλην (εις το άλλο γράμμα), π.χ.
   · Τά φωνήεντα α καί ε είναι διαλεκτικαί μορφαί, κατά την κλασικήν Γλωσσολογίαν (το εν τίθεται αντί τού άλλου, καί τανάπαλιν: άλλοτα αντί άλλοτε / βέρεθρον αντί βάραθρον.
   ðΤα ίδια φωνήεντα - κατά την Λεξαριθμικήν θεωρίαν - είναι όμοιαι μορφαί, διότι οι αλφάριθμοί των 1 και 5 ανήκουν εις το αυτό γενεαλογικόν δένδρον (τήν Φυσικήν γνωμονικήν ακολουθίαν ή ακολουθίαν Fibonacci)***:

 

 

 

 

1 2 3 5 8 13 21 34 55 ...
α β γ ε η ιγ κα γδ νε ...

 

· Το σύμφωνον γ - κατά την κλασικήν Γλωσσολογίαν – «θρυλείται» (δεν παρατίθενται παραδείγματα) ότι αντικαθιστά το β, ενώ αποδέχεται ότι το β αντικαθιστά το γ : βληχών αντί γληχών / βλέφαρον, Δωρικώς γλέφαρον.

 

 

1 2 3 5 8 13 21 34 55 ...
α β γ ε η ιγ κα γδ νε ...

 

(1)Λεξικόν τών Liddell - Scott και Κωνσταντινίδη.
   Παραδείγματα υφίστανται: βοάω αντί γοάω / (Βοιωτικώς) βανά αντί γυνή / βούς καί gous (Σανσκριτικώς), gohu (Λιθουανικώς) [ ίδε Λεξ. 1, σελ. 9].    ðΤά ίδια σύμφωνα - κατά την Λεξαριθμικήν θεωρίαν - είναι όμοιαι μορφαί, διότι οι αλφάριθμοί των 2 και 3 ανήκουν εις το αυτό γενεαλογικόν δένδρον, και ως τοιαύται, η μία μορφή δύναται ν’ αντικαθιστά την άλλην, δηλαδή το γράμμα β δύναται να τίθεται αντί τού γ, και τό γ νά τίθεται αντί τού β:
* Σημείωσις: Το λεγομένας είναι τού συγγραφέως: Εν τη Λεξαριθμική θεωρία αι λεγόμεναι ινδοευρωπαϊκαί γλώσσαι ανάγονται εις την πρωτοελληνικήν, την protogreco, η οποία ωμιλείτο από τούς Πρωτοέλληνες περί το 7500 π.Χ. εις την ηπειρωτικήν καί νησιωτικήν Ελλάδα. Η πρωτοελληνική, απλωνομένη προς Ανατολάς καί πρός Δυσμάς κατά περιόδους (μεταβαλλομένων τών κλιματολογικών συνθηκών), εδημιούργησε με την πάροδον του χρόνου όλας αυτάς τας γλώσσας, ως διαλεκτικάς μορφάς της - της Ελληνικής γλώσσης.
** Σημείωσις: Τα σύμβολα Ϝ, Ϟ και Ϡ είναι τα απολεσθέντα γράμματα δίγαμμα, κόππα και σαμπί.
*** Σημείωσις: Κάθε αριθμός (από τού τρίτου και μετά) ισούται με το άθροισμα των δύο προηγουμένων, το δε πηλίκον επομένου διά προηγουμένου τείνει προς τον μέσον και άκρον λόγον Φ: 2/1, 3/2, 5/3, 8/5, 13/8, 21/13, 34/21, 55/34,... ® Φ (55/34 » 1,618.).
   ⇒Το Φ συνδέει τας ομοίας μορφάς των γραμμάτων.

 

   Λεξική κατεύθυνσις
   Πρώται δημοσιεύσεις τών δύο λεξικών
   Δείγματα των δύο λεξικών ανεκοινώθησαν εις συνέδρια κάθε εμβελείας (Ελασσών, Δίον, Πάτραι, Αθηναι, λυμπία, Χανιά, κ.α.) και εις διαλέξεις, αίτινες επραγματοποιήθησαν εις Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΤΕΙ - Λαρίσης, Θεσσαλονίκης, Καλαμάτας) εις διαφόρους πόλεις ή Πολιτείας (Λάρισα, Βόλος, Λαμία, Θεσσαλονίκη, Αθήναι, Κατερίνη, Καλαμάτα, Σπάρτη, Άγιον Όρος) - έναρξις, ήδη από τού έτους 1976.
   Η επίσημος δημοσίευσίς των ήρχισε με το συγγραφικόν έργον μου:
· Περιοδικόν τριμηνιαίον, ΠΑ.Μ.Μ.Ε.ΓΑΣ (ΠΑγκόσμιος Μαθηματική Μελέτη Ελληνικης ΓλώσσΑΣ) (1980 - 1990) - π.χ., μελέτη τού φαινομένου τού σεισμού και της νόσου τού καρκίνου.
· Βιβλίον, Κόσμος, Γνώση και Γλώσσα – Πορίσματα Λεξαριθμικής Θεωρίας (μετονομασθέν εις «Διαλεκτική των Ιδεών») (1987).
· Βιβλίον, Η Γλώσσα των Γλωσσών - Η Λεξαριθμική Θεωρία (1989).
· Εφημερίς τριμηνιαία, ΕυρωΕλλάς (η Ευρεία Ελλάς) (1990 – 2000).
· Βιβλίον, Η Διαχρονικότης της Ελληνικής Γλώσσης (1998).
· Βιβλίον, Προέλευσις τών Μακεδόνων (Διά της Λεξαριθμικής Θεωρίας) (1999)*
 
   Πώς κρίνεται η θεωρία και πώς δύναται να γίνη αποδεκτή;
Η στόχος πάσης ερεύνης περί την δομήν της Ελληνικής γλώσσης πρέπει να βασίζεται επί μίας θεωρίας, η οποία ν’ αντέχη εις κάθε επιστημονικήν κριτικήν, καί μία τοιαύτη - εφ’ όσον δεν υφίσταται άλλη μέχρι σήμερον (2006) - είναι η Λεξαριθμική θεωρία (ως αξιωματικόν σύστημα) και ακολούθως να παρακολουθείται αυτός, εφαρμοζόμενος εις ολόκληρον το επιστητόν.
* Σημείωσις: Ηκολούθησαν τα βιβλία: Ελληνογένεια Λαών και Γλωσσών (2000) / Ουράνιος Αστροθεσία Ιερών και Ναών τού Ελληνικού Κόσμου (2004) / Το Ισοψηφικόν Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης (2005) / Το DNA «Ομιλεί» Ελληνικά! - Πλατ. Διάλογοι.
   Οι επί μέρους στόχοι - ως συνέπεια των πορισμάτων της αξιωματικής δομής της θεωρίας - δύνανται ενδεικτικώς να είναι:
· Η επαλήθευσις της εμπειρικής γνώσεως, απαραιτήτου διά την επιβίωσιν τού ανθρώπου κατά την ανέλιξίν του από το πρωτόγονον επίπεδον (π.χ., τέχνη και σχέσις αυτής με την επιστήμην και τεχνολογίαν).
· Η επαλήθευσις της μυθολογίας, όχι μόνον της Ελληνικής - πού κατά κάποιον τρόπον δύναται να χαρακτηρισθεί παγκόσμιος - αλλά και εκείνης των λαών της υδρογείου, πρωτίστως δε των αρχαίων λαών (π.χ., Ο Όλυμπος, ο Ολυμπισμός, η Οδύσσεια, ως παγκόσμια σύμβολα (επομένως διαχρονικά)).
· Η επαλήθευσις της επιστημονικής γνώσεως, είτε γηΐνης είτε εξωγηΐνης (π.χ., Άνθρωπος (προέλευσις, πορεία)), Φύσις (διαλεκτική σχέσις με τον άνθρωπον και το σύμπαν), σεισμός (φύσις, γένεσις, πρόβλεψις), καρκίνος (φύσις, γένεσις, πρόληψις, θεραπεία), Κόσμος και σύμπαν (φύσις, γένεσις, σχέσις, μέλλον).
· Η διερεύνησις βασικών κοινωνικών εννοιών και εξαγωγή αυστηρών και ακριβών πορισμάτων διά την βελτίωσιν της ζωής των λαών της υφηλίου (π.χ., οικονομία, διοίκησις, οργάνωσις, διακυβέρνησις, εξουσία, αγαθόν (κατανομή αγαθών), δικαιοσύνη, αρετή, εγωισμός, αλληλεγγύη).
· Η νομοτέλεια, δηλαδή, το να εξάγωνται τα ίδια πορίσματα εις όλας τας μορφάς της Ελληνικής γλώσσης (ορφική, ομηρική, ησιόδειος, μινωική, μυκηναϊκή, αρχαϊκή, κλασική, ελληνιστική, βυζαντινή, μεσαιωνική, σημερινή).
 
   Πώς γίνεται η συσχέτισις των λέξεων;
   Κατά την αναζήτησιν σημασιολογικής σχέσεως μεταξύ δύο ή περισσοτέρων λέξεων, η εφαρμογή της θεωρίας πρέπει να είναι ταυτοχρόνως συνολική (όχι αποσπασματική). Ούτε πρέπει κανείς να αναζητή άμεσον σημασιολογικήν σχέσιν εις οιονδήποτε δομικόν στοιχείον της θεωρίας.
   π.χ., Εις τας λέξεις δικαιοσύνη (άναρθρος), η ευθειογενής (έναρθρος)*, το παγοπέδιλον (έναρθρος), με τον ίδιον λεξάριθμον 773 (ισόψηφοι λέξεις), παρατηρούμεν :
   Το ευθειογενής σημαίνει τον (την) ανήκοντα εις το γένος της ευθείας (χωρίς αποκλίσεις, αριστερά, δεξιά, άνω, κάτω).
   Το παγοπέδιλον ( υπόδημα τού πάγου) συνδέεται κατά φύσιν με τον πάγον (επίπεδον: λείον και ευθειογενές, χωρίς αποκλίσεις πρός πάσαν κατεύθυνσιν), άρα και αυτό (το παγοπέδιλον) ανήκει οντολογικώς εις το γένος της ευθείας (ένωσις ευθειών δίδει το επίπεδον τού πάγου προς παγοδρόμησιν).
   Το δικαιοσύνη - είναι δεδομένον - ανήκει εις το γένος της ευθείας (ο ζυγός -τό σύμβολόν της - όταν η φάλαγξ αυτού ισορροπεί (κείται δηλαδή εν ευθεία γραμμή) είναι οριζόντιος): παροιμία: ζυγόν μη υπερβαίνειν.
   δικαία θάλασσα (επί της γαληνίου και ηρέμου θαλάσσης - Σόλων).
*Σημείωσις: Διά τήν σημασιολογικήν και οντολογικήν διαφοράν, ίδε «Η διάκρισις μεταξύ ανάρθρου και ενάρθρου μορφής».
Εν Λαρίση, Σεπτέμβριος 2006
Κοσμάς Μιλτ. Μαρκάτος

 

 

Τελευταία Ενημέρωση στις Σάββατο, 24 Απρίλιος 2010 05:07
 
ΚΟΣΜΑΣ ΜΙΛΤ. ΜΑΡΚΑΤΟΣ
ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ (ΤΕΙ)
Παλαιολόγου 9 - 412 23 Λάρισα
Τηλ: 6974 31 91 31
Η.Δ: kmmarkatos@gmail.com
Ιστοσελίς: www.hellenes-markatos.gr